غزل ۲۹۷۵ - حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد

حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد
نمک در دیده بیدرد رنگ خواب می گیرد ۱

یکی صد شد فروغ حسن گل از صحبت شبنم
چراغ نیک بختان روشنی از آب می گیرد ۲

اگر سرگشتگان را بحر نزد خویش نگذارد
به گرد خویش گشتن را که از گرداب می گیرد؟ ۳

نیم در حالت مستی زغم ایمن که می دانم
مرا در رهگذار سیل دایم خواب می گیرد ۴

همیشه وقت فیض از عرض مطلب می شوم غافل
سگ نفس مرا در صبح دایم خواب می گیرد ۵

از ان از سایه خود می گریزم هر طرف صائب
که صید وحشی من سایه را قصاب می گیرد ۶