غزل ۲۹۹۸ - شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد

شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد
دو لب را در نظرها خامشی تیغ دودم سازد ۱

شود آگاه از اسرار سر پوشیده عالم
زمهر خامشی هر کس مهیا جام جم سازد ۲

چو شاهین سر مپیچ از راستی تا محترم گردی
که میزان را سبک در چشم مردم سنگ کم سازد ۳

از ان شد از دم شمشیر راه عشق نازکتر
که هر کس پا برون از راه بگذارد قلم سازد ۴

من این مژگان خونریزی کزان خوش چشم می بینم
علم را چرب از خون غزالان حرم سازد ۵

زنقص عشق زاهد سر به دنبال خرد دارد
وگرنه خضر هیهات است با نقش قدم سازد ۶

نفس چون گردباد آن روز سازد راست صاحبدل
که مشت خاک خود را گرد صحرای عدم سازد ۷

چنین گر فکر دنیا خلق را خواهد فرو بردن
به اندک روزی از قارون زمین را محتشم سازد ۸

زچشم شور، صائب دوربینی می جهد سالم
که در دارالقمار زندگی با نقش کم سازد ۹