غزل ۳۰۱۵ - خمار باده مهر دوستان را کینه می سازد

خمار باده مهر دوستان را کینه می سازد
کدورت صبح شنبه را شب آدینه می سازد ۱

غباری از لباس فقر بر دل نیست صوفی را
به روی تازه به با خرقه پشمینه می سازد ۲

رخش از حلقه خط می کند پیدا نظربازان
چه طوطیها زموم سبز این آیینه می سازد ۳

ندارد نشأه سرجوش درد عالم امکان
مرا جان تازه یاد مردم پیشینه می سازد ۴

صدف را دل دو نیم از گوهر دریا شکوهم شد
مرا از دیده ها مستور کی گنجینه می سازد؟ ۵

به نسبت آشنایی کن که با ناجنس پیوستن
ترا با خوش قماشی در نظرها پینه می سازد ۶

به آسانی قدم بر اوج عزت می نهد صائب
گرانقدری که از حفظ مراتب زینه می سازد ۷