غزل ۳۰۳۱ - ز اشک دیده بیدرد زنگ از دل کجا خیزد؟

ز اشک دیده بیدرد زنگ از دل کجا خیزد؟
اثر در دل ندارد گریه ای کز توتیا خیزد ۱

ازان بر آسمان ساید سرش از سرفرازیها
که پیش پای هر خار و خسی آتش زجاخیزد ۲

مسلم کی گذارد ناله مظلوم ظالم را؟
که پیش از دانه فریاد از نهاد آسیا خیزد ۳

گزیری نیست از غفلت دل ارباب دولت را
که این ابر سیه از سایه بال هما خیزد ۴

مرا جان تازه شد زان خط پشت لب، چنین باشد
رگ ابری که از آب روان بخش بقا خیزد ۵

حواس جمع من چون دود از روزن رود بیرون
چو از بیرون در آواز پای آشنا خیزد ۶

من بی دست و پاآیم چسان بیرون از ان محفل
که نتواند سپند از حیرت رویش زجا خیزد ۷

پر و بال سمندر را زآتش نیست پروایی
به می زان روی آتشناک کی رنگ حیا خیزد؟ ۸

لباس فقر بر تن پروران صائب نمی چسبد
که از پهلوی فربه زود نقش بوریا خیزد ۹