هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات ناامیدی، تنهایی و رنج شاعر است. او از بیعدالتیها و ناملایمات زندگی شکایت دارد و به دنبال آرامش و امید است. تصاویر شعری مانند خار نومیدی، مرگ شادیبخش، و بوی گل که نسیم بیادب به آن توجهی ندارد، همه نشاندهندهی عمق ناامیدی و درد شاعر هستند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، همچنین احساسات ناامیدی و تنهایی بیانشده در شعر، برای درک و ارتباط بهتر نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان در سنین پایینتر ممکن است در درک کامل این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
غزل ۳۰۹۵ - چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟
چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟
که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد ۱
مرا با خار نومیدی رها کن ای چمن پیرا
که شادی مرگ می گردم چو گل در دست من باشد ۲
نسیم بی ادب بر گرد بوی گل نمی گردد
اگر مژگان بلبل خار دیوار چمن باشد ۳
نوازش از کسی جز سیلی اخوان نمی بیند
اگر صد سال یوسف در دبستان وطن باشد ۴
تو از خاک اجل ز افسردگی بیرون نمی آیی
وگرنه جامه احرام مشتاقان کفن باشد ۵
پی روپوش در آیینه رو آورده ام صائب
مرا چون طوطیان با چون خودی روی سخن باشد ۶
که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد ۱
مرا با خار نومیدی رها کن ای چمن پیرا
که شادی مرگ می گردم چو گل در دست من باشد ۲
نسیم بی ادب بر گرد بوی گل نمی گردد
اگر مژگان بلبل خار دیوار چمن باشد ۳
نوازش از کسی جز سیلی اخوان نمی بیند
اگر صد سال یوسف در دبستان وطن باشد ۴
تو از خاک اجل ز افسردگی بیرون نمی آیی
وگرنه جامه احرام مشتاقان کفن باشد ۵
پی روپوش در آیینه رو آورده ام صائب
مرا چون طوطیان با چون خودی روی سخن باشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۹۴ - مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشد
گوهر بعدی:غزل ۳۰۹۶ - اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
