خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات ناامیدی، تنهایی و رنج شاعر است. او از بیعدالتیها و ناملایمات زندگی شکایت دارد و به دنبال آرامش و امید است. تصاویر شعری مانند خار نومیدی، مرگ شادیبخش، و بوی گل که نسیم بیادب به آن توجهی ندارد، همه نشاندهندهی عمق ناامیدی و درد شاعر هستند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، همچنین احساسات ناامیدی و تنهایی بیانشده در شعر، برای درک و ارتباط بهتر نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان در سنین پایینتر ممکن است در درک کامل این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
غزل ۳۰۹۵ - چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟
چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟
که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد ۱
مرا با خار نومیدی رها کن ای چمن پیرا
که شادی مرگ می گردم چو گل در دست من باشد ۲
نسیم بی ادب بر گرد بوی گل نمی گردد
اگر مژگان بلبل خار دیوار چمن باشد ۳
نوازش از کسی جز سیلی اخوان نمی بیند
اگر صد سال یوسف در دبستان وطن باشد ۴
تو از خاک اجل ز افسردگی بیرون نمی آیی
وگرنه جامه احرام مشتاقان کفن باشد ۵
پی روپوش در آیینه رو آورده ام صائب
مرا چون طوطیان با چون خودی روی سخن باشد ۶
که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد ۱
مرا با خار نومیدی رها کن ای چمن پیرا
که شادی مرگ می گردم چو گل در دست من باشد ۲
نسیم بی ادب بر گرد بوی گل نمی گردد
اگر مژگان بلبل خار دیوار چمن باشد ۳
نوازش از کسی جز سیلی اخوان نمی بیند
اگر صد سال یوسف در دبستان وطن باشد ۴
تو از خاک اجل ز افسردگی بیرون نمی آیی
وگرنه جامه احرام مشتاقان کفن باشد ۵
پی روپوش در آیینه رو آورده ام صائب
مرا چون طوطیان با چون خودی روی سخن باشد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۹۴ - مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشد
گوهر بعدی:غزل ۳۰۹۶ - اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
