غزل ۳۰۹۶ - اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد

اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد
مرا امید نصرت از سپر انداختن باشد ۱

نگردد شمع خرج گاز چون خاموش می گردد
گل خیر زبان آتشین سر باختن باشد ۲

دل خود می خورد دیوانه دور از حلقه طفلان
که غمگین ساز سیر آهنگ از ننواختن باشد ۳

گر از روشندلانی از گداز تن مشو غافل
که کار شمع در دلهای شب بگداختن باشد ۴

شود تیغ زبان خار، خرج آتش از تندی
ز زخم خار، گل امن از سپر انداختن باشد ۵

مقامات محبت را به زهد خشک طی کردن
به صحرای پر آتش اسب چوبین تاختن باشد ۶

نثار تیغ سیراب شهادت نقد جان کردن
نفس در زیر آب زندگانی باختن باشد ۷

تهیدستی ندارد جز خجالت حاصل دیگر
که بار بید مجنون سر به زیر انداختن باشد ۸

درین در گاه صائب طاعت خاصی است هر کس را
صلاح اهل دولت، کار مردم ساختن باشد ۹