هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های غنی، به بیان عواطف عمیق عاشقانه، درد فراق، و امید به وصال می‌پردازد. شاعر از عناصر طبیعت مانند طوفان، آتش، پروانه، و گل برای توصیف حالات درونی خود استفاده می‌کند و به مضامینی مانند عشق، رنج، امید، و زیبایی می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۳۱۹۱ - اگر طوفان زچشم خونفشان من برون آید

اگر طوفان زچشم خونفشان من برون آید
کجا از عهده خواب گران من برون آید؟ ۱

زهی غفلت که با این زشت کاری چشم آن دارم
که یوسف از غبار کاروان من برون آید ۲

پر پروانه گردد پرده گوش آسمانها را
زلب چون ناله آتش عنان من برون آید ۳

نفس چون مشک سوزد در جگر وحشی غزالان را
به قصد صید چون ابر و کمان من برون آید ۴

نگه چون اشک گردد آب در چشم تماشایی
به این شرم و حیا گر دلستان من برون آید ۵

رگ خامی سراسر می رود چون رشته در جانم
اگر چون شمع آتش از دهان من برون آید ۶

زجوش گل رگ لعل است هر خاری زدیوارم
تماشایی چسان از بوستان من برون آید؟ ۷

زمغز خاک از شوق خدنگ آن کمان ابرو
گریبان چاک چون صبح استخوان من برون آید ۸

حلاوت می چکد چون طوطیان صائب زگفتارم
به دل چسبد حدیثی کز زبان من برون آید ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۱۹۰ - زقید جسم جانهای عزیز آسان برون آید
گوهر بعدی:غزل ۳۱۹۲ - گر از نظاره خورشید در چشم آب می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.