غزل ۳۲۸۰ - دل هرکس که مقید به هوس می گردد

دل هرکس که مقید به هوس می گردد
عنکبوتی است که عاجز ز مگس می گردد ۱

چون شرر سر به هوا دل ز هوس می گردد
شعله سرکش ز هواداری خس می گردد ۲

می شود دل ز پریشان سخنی زیر و زبر
جمع اوراق دل از پاس نفس می گردد ۳

بر دل از بیخبری خانه تن گلزارست
بلبل مست خمش کی به قفس می گردد؟ ۴

حسن بی شرم رود زود به تاراج هوس
شهد بی پرده چو شد خرج مگس می گردد ۵

داد هرکس که عنان دل خود را به هوس
دربدر همچو سگ هرزه مرس می گردد ۶

از هوس سر به هوا شد دل آسوده ما
شعله سرکش ز هواداری خس می گردد ۷

خال را می کند از حلقه بگوشان خط سبز
عاقبت دزد گرفتار عسس می گردد ۸

نامرادی مده از دست که پرگار سپهر
دو سه دوری به مراد همه کس می گردد ۹

بر دل تنگ اگر ناله چنین زور آرد
آخر این بیضه فولاد جرس می گردد ۱۰

عجز آنجا که کند قدرت خود را ظاهر
برق عاجز ز عنانداری خس می گردد ۱۱

هرکه را سینه شد از صدق مصفا صائب
زندگی بخش جهانی به نفس می گردد ۱۲