غزل ۳۲۸۳ - دیدنت باعث سرسبزی جان می گردد

دیدنت باعث سرسبزی جان می گردد
پیر در سایه سرو تو جوان می گردد ۱

دیده مگشا به تماشا که درین عبرتگاه
هر که پوشد نظر از دیده وران می گردد ۲

در سبک مغز ندارد سخن سخت اثر
که فلاخن سبک از سنگ گران می گردد ۳

بر مدار از لب خود مهر خموشی زنهار
کاین سپر مانع شمشیر زبان می گردد ۴

از بدان فیض محال است به نیکان نرسد
تیر کج باعث آرام نشان می گردد ۵

عالم از جلوه مستانه او شد ویران
آب از قوت سرچشمه روان می گردد ۶

صائب از دور محال است که افتد جامش
هر که در میکده از درد کشان می گردد ۷