غزل ۳۳۲۶ - نه همین فکر مرا روز به من نگذارد

نه همین فکر مرا روز به من نگذارد
که به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد ۱

هر عقیقی که دلش در گرو نام بود
پشت آسوده به دیوار یمن نگذارد ۲

سر زلفی که من از شام غریبان دیدم
هیچ سودازده ای را به وطن نگذارد ۳

گل اگر شرم ز روی چمن آرا نکند
آرزو در دل مرغان چمن نگذارد ۴

چون سهیل عرق شرم دلم می لرزد
که کسی دست بر آن سیب ذقن نگذارد ۵

یک سحر لاله خورشید نیاید بیرون
که فلک داغ نوی بر دل من نگذارد ۶

در فسونسازی آن چشم سیه حیرانم
که خموش است و کسی را به سخن نگذارد ۷

چون برم سر به گریبان خموشی صائب؟
که گریبان من از دست، سخن نگذارد ۸