غزل ۳۳۵۰ - روی آیینه دل تار نمی باید کرد

روی آیینه دل تار نمی باید کرد
پشت بر دولت دیدار نمی باید کرد ۱

از پریشان سخنی عمر قلم شد کوتاه
زندگی در سر گفتار نمی باید کرد ۲

بالش نرم، کمینگاه گرانخوابیهاست
تکیه بر دولت بیدار نمی باید کرد ۳

ای گل از آتش اگر خط امان می خواهی
خنده بر مرغ گرفتار نمی باید کرد ۴

با متاعی که به سیم و زر قلب است گران
ناز یوسف به خریدار نمی باید کرد ۵

بوسه گر نیست دل خسته به پیغام خوش است
زندگی تلخ به بیمار نمی باید کرد ۶

ابر رحمت نبود قابل هر شوره زمین
باده تکلیف به هشیار نمی باید کرد ۷

دردها می شود اکثر ز طبیبان افزون
غم خود عرض به غمخوار نمی باید کرد ۸

از رخ تازه زند خون خریداران جوش
جنس خود کهنه به بازار نمی باید کرد ۹

بر لباس است نظر مردم کوته بین را
سر خود در سر دستار نمی باید کرد ۱۰

بی نگهبان چو شود حسن خطرها دارد
خار را دور ز گلزار نمی باید کرد ۱۱

دل آزاده خود را چو بخیلان صائب
کیسه درهم و دینار نمی باید کرد ۱۲