غزل ۳۳۸۵ - آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را

آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را
که چو یعقوب درین کار نظر می بازد ۱

نیست امروز نظر بازی صائب با اشک
عمرها رفت که با گریه نظر می بازد ۲

چه عجب دل اگر از شوق جگر می بازد؟
نقد جان را به سر شعله شرر می بازد ۳

پیش ما سوخته جانان که نظر می بازیم
حرف پروانه مگویید که پر می بازد ۴

پاس گفتار نگهبان حیات ابدست
شمع از تیز زبانی است که سر می بازد ۵

چون ز فرهاد نگیرم سند جان سختی؟
من که از تاب غمم کوه کمر می بازد ۶

نتوان همچو خضر آب به تنهایی خورد
تشنه ما به لب بحر جگر می بازد ۷