غزل ۳۳۸۷ - عاشق محو به دلدار نمی پردازد

عاشق محو به دلدار نمی پردازد
بلبل مست به گلزار نمی پردازد ۱

ریسمان بازی تقلید بود پیشه عقل
عشق با سبحه و زنار نمی پردازد ۲

هر که چون نقطه زاندیشه فرو رفت به خویش
هیچ با گردش پرگار نمی پردازد ۳

زور بر آینه صاف نیارد صیقل
چرخ با مردم هموار نمی پردازد ۴

کام آن کس بود از شهد سلامت شیرین
که به اقرار و به انکار نمی پردازد ۵

خبرش نیست ز تعجیل بهاران، ورنه
گل به آرایش دستار نمی پردازد ۶

آتشی در جگر بلبل اگر هست، چرا
این چمن را ز خس و خار نمی پردازد؟ ۷

تا به آن آینه رو راه سخن یافته است
طوطی ما به شکرزار نمی پردازد ۸

ز اعتمادی است که کرده است به اعجاز نفس
عیسی ما که به بیمار نمی پردازد ۹

گرم کرده است چنان بیخبری صائب را
که ز گفتار به کردار نمی پردازد ۱۰