هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند باد، آب، گل و خورشید برای بیان احساسات شاعرانه استفاده می‌کند. شاعر از زیبایی یار و تأثیر آن بر طبیعت سخن می‌گوید و مفاهیمی مانند عشق، شرم، شوق و فقر را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.

غزل ۳۳۸۹ - باد اگر پرده ز رخساره یار اندازد

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازد
لرزه بر دست نگارین بهار اندازد ۱

آب آیینه ز شرم خط او چون خس و خار
هر نفس جوهر خود را به کنار اندازد ۲

شرم رخسار تو صد پرده خونین از گل
هر سر سال به رخسار بهار اندازد ۳

زلف رخساره خورشید شود شبگیرم
شوق اگر سایه بر این مشت غبار اندازد ۴

پیشگاه حرم و دیر گریبان چاک است
تا کجا غمزه او طرح شکار اندازد ۵

گر مرا حوصله فقر نباشد چه عجب
که تهیدستی، آتش به چنار اندازد ۶

کلک صائب چو گشاید گره از زلف سخن
تاب در نافه آهوی تتار اندازد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۸۸ - گوهر عکس لبش گر به شراب اندازد
گوهر بعدی:غزل ۳۳۹۰ - بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.