هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند باد، آب، گل و خورشید برای بیان احساسات شاعرانه استفاده میکند. شاعر از زیبایی یار و تأثیر آن بر طبیعت سخن میگوید و مفاهیمی مانند عشق، شرم، شوق و فقر را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
غزل ۳۳۸۹ - باد اگر پرده ز رخساره یار اندازد
باد اگر پرده ز رخساره یار اندازد
لرزه بر دست نگارین بهار اندازد ۱
آب آیینه ز شرم خط او چون خس و خار
هر نفس جوهر خود را به کنار اندازد ۲
شرم رخسار تو صد پرده خونین از گل
هر سر سال به رخسار بهار اندازد ۳
زلف رخساره خورشید شود شبگیرم
شوق اگر سایه بر این مشت غبار اندازد ۴
پیشگاه حرم و دیر گریبان چاک است
تا کجا غمزه او طرح شکار اندازد ۵
گر مرا حوصله فقر نباشد چه عجب
که تهیدستی، آتش به چنار اندازد ۶
کلک صائب چو گشاید گره از زلف سخن
تاب در نافه آهوی تتار اندازد ۷
لرزه بر دست نگارین بهار اندازد ۱
آب آیینه ز شرم خط او چون خس و خار
هر نفس جوهر خود را به کنار اندازد ۲
شرم رخسار تو صد پرده خونین از گل
هر سر سال به رخسار بهار اندازد ۳
زلف رخساره خورشید شود شبگیرم
شوق اگر سایه بر این مشت غبار اندازد ۴
پیشگاه حرم و دیر گریبان چاک است
تا کجا غمزه او طرح شکار اندازد ۵
گر مرا حوصله فقر نباشد چه عجب
که تهیدستی، آتش به چنار اندازد ۶
کلک صائب چو گشاید گره از زلف سخن
تاب در نافه آهوی تتار اندازد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۸۸ - گوهر عکس لبش گر به شراب اندازد
گوهر بعدی:غزل ۳۳۹۰ - بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.