هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به بیان احساسات عمیق انسانی مانند غم، عشق، غیرت و حقیقت درونی می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند اشک، آه، حسن و عیب برای انتقال مفاهیم استفاده می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که حقیقت درونی را نمی‌توان پنهان کرد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به احساسات پیچیده مانند غیرت و حقیقت درونی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۳۳۹۱ - اشک را دیده من گوهر غلطان سازد

اشک را دیده من گوهر غلطان سازد
آه را سینه من سنبل و ریحان سازد ۱

هست چون تیغ دودم در نظر غیرت من
حسن را آینه هر چند دو چندان سازد ۲

گریه از جا نبرد حسن گران تمکین را
سرو را آب محال است خرامان سازد ۳

پرده پوشی طمع از پرده دران نتوان داشت
چون کسی عیب خود از آینه پنهان سازد؟ ۴

شور محشر که کند زیر و زبر عالم را
وقت ما را نتوانست پریشان سازد ۵

عیب خود صاف ضمیران نتوانند نهفت
مرده را آب محال است که پنهان سازد ۶

زرد رویی نکشد روز قیامت صائب
هر که با خون دل از نعمت الوان سازد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۹۰ - بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازد
گوهر بعدی:غزل ۳۳۹۲ - زهر را صبر جوانمرد شکر می سازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.