هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به مفاهیمی مانند ندامت، پاکی، تحول، و ارزشهای معنوی میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند اشک ندامت، سحاب، گوهر در صدف، و خانه کعبه، احساسات عمیق و تفکرات فلسفی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و مفاهیم انتزاعی دارد.
غزل ۳۴۰۴ - در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزد
در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزد
این سحابی است که از دامن تر برخیزد ۱
باده در چشم و دل پاک پریزاد شود
قطره چون در صدف افتاد گهر برخیزد ۲
به شکر یا به نوای شکرین پیوندد
هر که از خاک چو نی بسته کمر برخیزد ۳
از حریصان نرود حرص زر و سیم به مرگ
تشنه از خواب همان تشنه جگر برخیزد ۴
غفلت نفس دو بالا شود از موی سفید
سگ محال است که از خواب سحر برخیزد ۵
خانه کعبه مقصود سویدای دل است
گرد هستی اگر از پیش نظر برخیزد ۶
این سحابی است که از دامن تر برخیزد ۱
باده در چشم و دل پاک پریزاد شود
قطره چون در صدف افتاد گهر برخیزد ۲
به شکر یا به نوای شکرین پیوندد
هر که از خاک چو نی بسته کمر برخیزد ۳
از حریصان نرود حرص زر و سیم به مرگ
تشنه از خواب همان تشنه جگر برخیزد ۴
غفلت نفس دو بالا شود از موی سفید
سگ محال است که از خواب سحر برخیزد ۵
خانه کعبه مقصود سویدای دل است
گرد هستی اگر از پیش نظر برخیزد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۰۳ - چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزد
گوهر بعدی:غزل ۳۴۰۵ - منعم از خواب عدم تیره روان برخیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
