غزل ۳۴۱۰ - من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟

من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟
قطره ای چند مگر دیده خونین ریزد ۱

بهله هر گاه کند بر کمرش دست انداز
رشک در سینه من ناخن شاهین ریزد ۲

به امیدی که به آن گوشه دستار رسد
گل زر خود همه در دامن گلچین ریزد ۳

بوی پیراهن یوسف به عبیری نخرد
هر غباری که ازان طره مشکین ریزد ۴

نارسا نیست سر زلف تو در گیرایی
از کمند تو محال است یک چین ریزد ۵

کیست بر صفحه ایام بغیر از صائب؟
کز زبان قلمش معنی رنگین ریزد ۶