غزل ۳۴۱۷ - کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟

کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟
جنبش قاف محال است به عنقا برسد ۱

جگر تشنه صحرای علایق ترسم
سیل ما را نگذارد که به دریا برسد ۲

عالمی همچو صدف چشم و دهن وا کرده است
به که تا گوهر عبرت ز تماشا برسد؟ ۳

می گذراند کم نعمت باقی فردا
هر چه اینجا به تو از نعمت دنیا برسد ۴

هرگز از کبر نکردی نگهی در ته پا
به تو چون مایده فیض ز بالا برسد؟ ۵

ناقص از تربیت چرخ نگردد کامل
باده خام محال است به مینا برسد ۶

حیف و صد حیف که در دایره امکان نیست
اهل دردی که به درد سخن ما برسد ۷

شهپر دامن عصمت به فلک می ساید
پی یوسف چه خیال است زلیخا برسد ۸

از کمندش نجهد هیچ شکاری صائب
دست هرکس که به آن زلف چلیپا برسد ۹