غزل ۳۴۱۸ - جذبه شوق اگر از جانب کنعان نرسد

جذبه شوق اگر از جانب کنعان نرسد
بوی پیراهن یوسف به گریبان نرسد ۱

کعبه در دامن شبگیر بلند افتاده است
سیل پر زور محال است به عمان نرسد ۲

در مقامی که ضعیفان کمر کین بندند
آه اگر مور به فریاد سلیمان نرسد ۳

منتهی گشت به خط سلسله زلف دراز
نامه شکوه ما نیست به پایان نرسد ۴

تو و چشمی که ز دلها گذرد مژگانش
من و دزدیده نگاهی که به مژگان نرسد ۵

شعله شوق محال است ز پا بنشیند
تا دل تشنه به آن چاه زنخدان نرسد ۶

هر که از دامن او دست مرا کوته کرد
دارم امید که دستش به گریبان نرسد ۷

درد رنگین چو کند روی سخن را صائب
کار اهل سخن آن به که به سامان نرسد ۸