غزل ۳۴۳۹ - پادشاهی نه به سیم و زر و گوهر باشد

پادشاهی نه به سیم و زر و گوهر باشد
هر که را سد رمق هست سکندر باشد ۱

هرکه چون بحر به تلخی گذراند ایام
ظاهر و باطن او عنبر و گوهر باشد ۲

حرف سامان مزن ای خواجه که در کشور عشق
هرکه آهش به جگر نیست توانگر باشد ۳

هیچ دردی بتر از عافیت دایم نیست
تلخی تازه به از قند مکرر باشد ۴

زندگی بی جگر سوخته ظلم است، ارنه
جام تبخاله ما بر لب کوثر باشد ۵

نی محال است که از بند خلاصی یابد
تا دلش در گرو صحبت شکر باشد ۶

به ادب با همه سر کن که دل شاه و گدا
در ترازوی مکافات برابر باشد ۷

مست نازی که دل وحشی ما کرده شکار
شاهبازش می چون خون کبوتر باشد ۸

پیش جمعی که ز منت دلشان سوخته است
تشنه لب مردن از اقبال سکندر باشد ۹

صبر بر سوز دل و تشنه لبی کن صائب
که چو دل آب شود چشمه کوثر باشد ۱۰