غزل ۳۴۴۴ - گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشد

گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشد
زمزم کعبه دل دیده پر نم باشد ۱

تا نبندی ز سخن لب، نشود دل گویا
نطق عیسی ثمر روزه مریم باشد ۲

دست حرص از دل سودازدگان کوتاه است
دانه سوخته از مور مسلم باشد ۳

برگ عیش از چمن سبز فلک چشم مدار
که گلش کاسه دریوزه شبنم باشد ۴

چون سبک دست تواند به جهان افشاندن؟
دست هرکس به ته سنگ ز خاتم باشد ۵

همه دانند که مطلب ز دعا آمین است
زلف اگر بر خط شبرنگ مقدم باشد ۶

می خلد در دل مغرور مرا چون سوزن
بخیه زخمم اگر رشته مریم باشد ۷

صائب آنان که به گفتار سرآمد شده اند
خصم خود را نپسندند که ملزم باشد ۸