غزل ۳۴۵۳ - داغ هر لاله که بر سینه هامون باشد

داغ هر لاله که بر سینه هامون باشد
مهری از محضر رسوایی مجنون باشد ۱

دورگردی نشود مانع یکتایی دل
قطره در ابر همان در دل جیحون باشد ۲

ناز گرداند ورق، حسن به انصاف آمد
یارب آن خط دلاویز چه مضمون باشد ۳

گرچه دست ستم خار بلند افتاده است
کوته از دامن عریانی مجنون باشد ۴

خوشدلی نیست درین دایره گوژ و کبود
وقت آن خوش که ازین دایره بیرون باشد ۵

گرچه رنگین به نظر جلوه کند عالم خاک
نیک چون در نگری یک دل پرخون باشد ۶

کیست با او طرف بحث تواند گشتن؟
هرکه را پشت به خم همچو فلاطون باشد ۷

آنچه از چرخ به ارباب سخن می گذرد
جای رحم است بر آن سرو که موزون باشد ۸

شکوه از داغ ندارد جگر ما صائب
جغد در گوشه ویرانه همایون باشد ۹