غزل ۳۴۶۶ - جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟

جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟
دامن جان مرا زین ته دیوار کشد ۱

نظر پاک به خاک است برابر امروز
ورنه آیینه چرا حسرت دیدار کشد؟ ۲

ذوق آزار اگر این است که من یافته ام
جای رحم است بر آن کس که ز پا خار کشد ۳

از جهان چشم بپوشید که این خاک سیاه
سرمه خواب به چشم و دل بیدار کشد ۴

نتواند خرد از عالم گل بیرون رفت
کور اگر نیست چرا دست به دیوار کشد؟ ۵

نبرد طوطی اگر حرف ز مجلس بیرون
در بغل آینه را تنگ چو زنگار کشد ۶

لب پیمانه به گفتار نیاورد او را
خط مگر حرفی ازان لعل گهربار کشد ۷

خاطر مردم آزاده پریشان نشود
از خزان سرو محال است که آزار کشد ۸

سر برآرد ز گریبان مسیحا صائب
سوزنی کز قدم راهروان خار کشد ۹