غزل ۳۴۶۷ - دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟

دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟
چون کسی از دو جهان دست به یکبار کشد؟ ۱

سر برآرد چه عجب گر ز گریبان مسیح
سوزنی کز قدم راهروان خار کشد ۲

جای شکرست نه جای گله، گر دیده ورست
هرکه در راه خدا بیشتر آزار کشد ۳

سبک از خواب گرانجان اجل برخیزد
بردباری که درین نشأه فزون بار کشد ۴

کشد از غفلت مردم دل آگاه ملال
بار یک قافله را قافله سالار کشد ۵

گر برابر شود از گرد کسادی با خاک
به ازان است گهر ناز خریدار کشد ۶

می شود باعث بیداری عالم چون صبح
هرکه از صدق نفس از دل افگار کشد ۷

سرکشی لازمه سنگدلان افتاده است
تیغ را چون کسی از قبضه کهسار کشد؟ ۸

گر زند مهر خموشی به لب خود طوطی
در بغل آینه را تنگ چو زنگار کشد ۹

می توان گفت که بویی ز محبت برده است
نازگل هر که ز خار سر دیوار کشد ۱۰

نیست با دیر و حرم مردم حق بین را کار
کور در جستن در، دست به دیوار کشد ۱۱

نظر پاک به خاک است برابر صائب
ورنه آیینه چرا حسرت دیدار کشد؟ ۱۲