هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق عمیق خود سخن میگوید و دردهای ناشی از آن را بیان میکند. او از بیوفایی معشوق و ناتوانی در درک احساساتش شکایت دارد و با استفاده از استعارههای زیبا، عمق احساسات خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
غزل ۳۴۷۷ - شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟
شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟
آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند! ۱
تو همین سعی کن ای کاه سبکروح شوی
روش جاذبه را کاهربا می داند ۲
هرکه فرهاد صفت جوهر مردی دارد
تیشه را بر سر خود بال هما می داند ۳
بوته خاری اگر در کف صرصر بیند
دل سرگشته من راهنما می داند ۴
گاه در خواب و گهی مست و گهی مخمورست
چشم پرکار تو کی حال مرا می داند؟ ۵
صائب از لاله عذاران چه توقع داری؟
گل ده روزه چه آیین وفا می داند؟ ۶
آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند! ۱
تو همین سعی کن ای کاه سبکروح شوی
روش جاذبه را کاهربا می داند ۲
هرکه فرهاد صفت جوهر مردی دارد
تیشه را بر سر خود بال هما می داند ۳
بوته خاری اگر در کف صرصر بیند
دل سرگشته من راهنما می داند ۴
گاه در خواب و گهی مست و گهی مخمورست
چشم پرکار تو کی حال مرا می داند؟ ۵
صائب از لاله عذاران چه توقع داری؟
گل ده روزه چه آیین وفا می داند؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۷۶ - به لبم بی تو چنان تند نفس می آمد
گوهر بعدی:غزل ۳۴۷۸ - دلش از گریه من رنگ نمی گرداند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
