خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری از صائب تبریزی است که به مفاهیم عرفانی و اخلاقی مانند غفلت انسان از حقیقت، دلبستگی به دنیای فانی، ناتوانی در برابر تقدیر الهی و اهمیت عشق حقیقی میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا، خواننده را به تفکر در مورد زندگی و معنویت دعوت میکند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی و ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۳۴۹۳ - بال پرواز خود آن مردم غافل بستند
بال پرواز خود آن مردم غافل بستند
که به زنار علایق کمر دل بستند ۱
جلوه موج سراب است جهان در نظرش
چشم حق بین کسی را که ز باطل بستند ۲
در جنت نگشایند به رویش فردا
بر رخ هرکه درین نشأه در دل بستند ۳
شکوه اهل دل از عشق ندارد انجام
چون ننالد جرسی را که به محمل بستند؟ ۴
نشود پنجه تدبیر عنانگیر قضا
خار و خس کی ره امواج به ساحل بستند؟ ۵
رو مگردان ز دم تیغ که بسمل شدگان
دام از دیده خود در ره قاتل بستند ۶
زود باشد که گشایند دهن را به سؤال
صائب آنان که در فیض به سایل بستند ۷
که به زنار علایق کمر دل بستند ۱
جلوه موج سراب است جهان در نظرش
چشم حق بین کسی را که ز باطل بستند ۲
در جنت نگشایند به رویش فردا
بر رخ هرکه درین نشأه در دل بستند ۳
شکوه اهل دل از عشق ندارد انجام
چون ننالد جرسی را که به محمل بستند؟ ۴
نشود پنجه تدبیر عنانگیر قضا
خار و خس کی ره امواج به ساحل بستند؟ ۵
رو مگردان ز دم تیغ که بسمل شدگان
دام از دیده خود در ره قاتل بستند ۶
زود باشد که گشایند دهن را به سؤال
صائب آنان که در فیض به سایل بستند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۹۲ - دردمندان که به ناخن جگر خود خستند
گوهر بعدی:غزل ۳۴۹۴ - کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
