غزل ۳۵۲۶ - ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند

ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند
به ازان است که صد میکده آباد کند ۱

چشم خفته است غزالی که ندارد شوخی
من و آن صید که خون در دل صیاد کند ۲

آخر ای پادشه حسن چه انصاف است این؟
که در ایام تو عشق اینهمه بیداد کند ۳

یاد ایام جنون بر سر من بارد سنگ
کودکان را چو ز مکتب کسی آزاد کند ۴

جز خط سبز که فرمان سلیمان دارد
آدمی را که تواند که پریزاد کند؟ ۵

گل رخسار ترا اینهمه عاشق بس نیست؟
که نظر باز دگر از عرق ایجاد کند ۶

نایتیمانه ز دیوانه ام آن طفل گذشت
می توانست به سنگی دل من شاد کند ۷

ماتم واقعه لیلی و مجنون دارد
هر درایی که درین بادیه فریاد کند ۸

چون رسد وقت، دهد جان به دم تیشه خویش
بیستون گر چه سپرداری فرهاد کند ۹

اگر از سختی ایام شود آدم نرم
روی من تربیت سیلی استاد کند ۱۰

بخل بهتر ز سخایی که به آوازه بود
تیرگی به ز چراغی است که فریاد کند ۱۱

خنده کبک شود ناله خونین صائب
بیستون یاد چون از رفتن فرهاد کند ۱۲