غزل ۳۵۵۶ - دانه خال تو روزی که مرا در دل بود

دانه خال تو روزی که مرا در دل بود
حاصل روی زمین از من بی حاصل بود ۱

مست نازی که تسلی به خبر بودم ازو
در میان من و او بیخبری حایل بود ۲

نیست امروز غم روی زمین بر دل من
دایم این آینه را آینه دان از گل بود ۳

ریخت در دامن صحرای جنون باد بهار
نقد رازی که مرا غنچه صفت در دل بود ۴

صائب اوراق جهان را به نظر آوردم
هرچه جز نقطه شک بود خط باطل بود ۵