غزل ۳۵۶۶ - دل خالی ز هوس خلوت جانانه بود

دل خالی ز هوس خلوت جانانه بود
شیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود ۱

دلش از کوتهی رشته عمرست کباب
گریه شمع نه در ماتم پروانه بود ۲

شکن زلف تو از خال فریبنده ترست
گره دام تو دلچسب تر از دانه بود ۳

بی جنون دایره حسن بود بی پرگار
مرکز حلقه اطفال ز دیوانه بود ۴

دایم از کیف دو بالاست دماغش بر تخت
هرکه را تاج و نگین، شیشه و پیمانه بود ۵

بخت سبزی که توانگر به دعا می طلبد
قانعان را به نظر سبزه بیگانه بود ۶

خرج من دایم از اندازه دخل است زیاد
مور در خرمن من بیشتر از دانه بود ۷

لب پیمانه بود نقل شرابم صائب
مطرب محفل من نعره مستانه بود ۸