غزل ۳۵۸۴ - گل رخسار تو هرجا که نمودار شود

گل رخسار تو هرجا که نمودار شود
باغ بر شبنم گل بستر بیمار شود ۱

عشق فکر دل افگار ز من دارد بیش
دایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود ۲

آن که از چشم تو افکند مرا بی تقصیر
چشم دارم به همین درد گرفتار شود ۳

عشق تا نیست خرد تیغ زبانی دارد
صبح چون شد علم شمع نگونسار شود ۴

تن چو کاهید ز غم، رشته جان می گردد
دل چو گردید تنک، پرده اسرار شود ۵

گلشنی را که کند ناز چمن پیرایی
بر دل غنچه نسیم سحری بار شود ۶

از صفای دل ما حسن بود جلوه طراز
آه ازان روز که آیینه ما تار شود ۷

می توان رفت به یک چشم پریدن تا مصر
بوی پیراهن اگر قافله سالار شود ۸

غفلت راهنمایان نپذیرد اصلاح
راه خوابیده محال است که بیدار شود ۹

یوسف آن است که خود را نکند گم، هرچند
ساحت روی زمین پر ز خریدار شود ۱۰

سخن از مستمعان قدر پذیرد صائب
قطره در گوش صدف گوهر شهوار شود ۱۱