غزل ۳۵۸۷ - کی بود دل به سر کوی تو سیار شود؟

کی بود دل به سر کوی تو سیار شود؟
گل دستار من آن سایه دیوار شود ۱

عجبی نیست که از طالع وارون اثرم
موج صیقل مدد سبزه زنگار شود ۲

پای در دامن زنجیر جنون پیچیدیم
چه فتاده است کسی خونی صد خار شود؟ ۳

رو به زیر سر دیگر بنه این بالش نرم
تکیه گاه سر منصور سر دار شود ۴

شبنمی رنگ ندارد ز گلستان خورشید
غیرت بلبل اگر ضامن گلزار شود ۵

تا سری در قدم او نگذارم صائب
دلم از گریه محال است سبکبار شود ۶