غزل ۳۵۸۸ - نیست ممکن دل ازان جان جهان سیر شود

نیست ممکن دل ازان جان جهان سیر شود
حسن از آیینه محال است که دلگیر شود ۱

دهن تنگ تو هرجا که به گفتار آید
لب رنگین سخنان غنچه تصویر شود ۲

بیقرار تو چو مجنون ننشیند از پا
چشم آهو اگرش حلقه زنجیر شود ۳

هیچ جا تا هدف آرام نگیرد چون تیر
هرکه را جاذبه شوق عنانگیر شود ۴

اثر ظلم مگر دامن ظالم گیرد
ورنه آن صبر که دارد که خداگیر شود؟ ۵

حرص از طینت پیران نبرد موی سفید
این تبی نیست که ساکن به طباشیر شود ۶

اشتیاق لب شیرین ننشیند از جوش
خون فرهاد پس از کشته شدن شیر شود ۷

در قیامت سپر آتش دوزخ گردد
سینه هر که در اینجا هدف تیر شود ۸

آب در قبضه فولاد نخواهد ماندن
پیچ و تاب من اگر جوهر شمشیر شود ۹

دانه سوخته خاک فراموشان است
هرکه مشغول به آب و گل تعمیر شود ۱۰

شبنم از دیدن خورشید نمی گردد سیر
چشم صائب ز تماشای تو چون سیر شود؟ ۱۱