غزل ۳۵۹۴ - از نظر دورکی آن خط بناگوش شود؟

از نظر دورکی آن خط بناگوش شود؟
طفل را چون شب آدینه فراموش شود؟ ۱

شد یکی صد ز خط سبز فروغ رخ او
این نه آن شعله شوخ است که خس پوش شود ۲

چند در خانه زین سیر توان کرد ترا؟
تا کی این خرمن گل خرج یک آغوش شود؟ ۳

می شود آب و به پای تو روان می افتد
سرو اگر با قد رعنای تو همدوش شود ۴

جسم آتش نفسان خرج زبان می گردد
صرفه شمع در این است که خاموش شود ۵

نیست موقوف طلب روزی ثابت قدمان
قسمت خشت سر خم می سرجوش شود ۶

شور مرغان گلستان به جناح سفرست
گل ازان فصل بهاران همه تن گوش شود ۷

دیگ کم حوصلگان می شود از جوش تهی
آب دریا چه خیال است که از جوش شود؟ ۸

سر بی مغز ز عمامه نگردد پر مغز
این نه عیبی است که پوشیده به سرپوش شود ۹

شور محشر شود افسانه خوابش صائب
هرکه از نشأه گفتار تو مدهوش شود ۱۰

پیش ما موی شکافان بصیرت صائب
چاه خس پوش بود هرکه خشن پوش شود ۱۱