غزل ۳۵۹۳ - گوهری نیست سخنهاش که از گوش شود

گوهری نیست سخنهاش که از گوش شود
نمکی نیست لب او که فراموش شود ۱

حلقه ای نیست دو زلفش که برآید از گوش
یاد رویش نه چراغی است که خاموش شود ۲

خط سبزش سبقی نیست که از یاد رود
مصرعی نیست خارمش که فراموش شود ۳

خواب در دیده غفلت زدگان می سوزد
چون کسی غافل ازان صبح بناگوش شود؟ ۴

جام در دست به صحرای قیامت آید
هرکه از گردش چشمان تو مدهوش شود ۵

دل در اخفای غم عشق عبث می کوشد
این نه آن شعله شوخ است که خس پوش شود ۶

زاهد خشک اگر قامت او را بیند
همچو محراب سراپا همه آغوش شود ۷

اشک در دیده من بیش شد از سوز جگر
آب دریا، چه خیال است کم از جوش شود؟ ۸

جامه تبدیل کند آب حیات از خجلت
چون ز خط آن لب جان بخش سیه پوش شود ۹

واگذارش که به خون جگر خود سازد
کیست صائب که به بزم تو قدح نوش شود؟ ۱۰