غزل ۳۵۹۶ - حرص را تشنگی افزون به زر و مال شود

حرص را تشنگی افزون به زر و مال شود
چشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟ ۱

بهره خواجه ز اسباب به جز محنت نیست
عرق از بار گران قسمت حمال شود ۲

تا نمیرد، ز تردد نکشد پای حریص
راحت مور در آن است که پامال شود ۳

می دود بس که پی خرمن مردم چشمت
پوست وقت است بر اندام تو غربال شود ۴

چون شب تار به یک روز سیه می سازی
گر ترا روی زمین نامه اعمال شود ۵

به شکستی که ز دوران رسد آزرده مباش
که قفس چون شکند شهپر اقبال شود ۶

مصلحت نیست ز شیرین سخنان خاموشی
زنگ آیینه بود طوطی اگر لال شود ۷

طلب دل مکن از زلف که سر می بازد
دزد را هرکه شب تار به دنبال شود ۸

صائب از چرخ همین کام تمنا دارد
که سرش در قدم سرو تو پامال شود ۹