هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، شاعر ایرانی، بیانگر احساسات عمیق و متناقضی مانند عشق، رنج، و جستجوی معنا در زندگی است. شاعر از تلخی‌ها و شیرینی‌های زندگی سخن می‌گوید و به مفاهیمی مانند مرگ، عشق، و فلسفه وجودی انسان می‌پردازد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و مرگ نیاز به درک بالاتری از زندگی دارد.

غزل ۳۵۹۷ - باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟

باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟
تلخی می نمک تلخی بادام شود ۱

بوسه در ذائقه اش باده لب شیرین است
تلخکامی که بدآموز به دشنام شود ۲

رهنوردان ترا مرگ نگیرد دامن
بر شهید تو کفن جامه احرام شود ۳

لب جام از هوس بوسه دهن غنچه کند
چون ز می صفحه رخسار تو گلفام شود ۴

موج گرداب نیم، گردش پرگار نیم
تا به کی نقطه آغاز من انجام شود؟ ۵

شوق دریاکش و در شیشه کم ظرف فلک
آنقدر خون جگر نیست که یک جام شود ۶

تا در آن زلف توان رفت سراسر صائب
دل رم کرده چه افتاده به من رام شود؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۵۹۶ - حرص را تشنگی افزون به زر و مال شود
گوهر بعدی:غزل ۳۵۹۸ - اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.