غزل ۳۶۰۴ - چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟

چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟
خط شبرنگ براتی است که راجع نشود ۱

سخن خوب محال است که شایع نشود
نفس پاک براتی است که راجع نشود ۲

یا سبو، یا خم می، یا قدح باده کنند
یک کف خاک درین میکده ضایع نشود ۳

لازم حسن فتاده است پریشان نظری
حفظ پرتو نتوان کرد که ساطع نشود ۴

بوسه هرچند که در کیش محبت کفرست
کیست لبهای ترا بیند و طامع نشود؟ ۵

این لب بوسه فریبی که ترا داده خدا
ترسم آیینه به دیدن ز تو قانع نشود ۶

می شناسد همه کس سوخته عشق ترا
داغ سودا نه چراغی است که لامع نشود ۷

حسن هرچند که در پرده در آغوش آید
ادب عشق محال است که مانع نشود ۸

ورق حسن محال است نگردد صائب
هیچ متبوع ندیدیم که تابع نشود ۹