غزل ۳۶۰۵ - دل عاشق تهی از اشک دمادم نشود

دل عاشق تهی از اشک دمادم نشود
بحر چندان که زند جوش کرم کم نشود ۱

نتوان حرف کشید از لب ما چون لب جام
راز ما اخگر پیراهن محرم نشود ۲

بیشتر شد ز می ناب مرا تنگی دل
گره از آب محال است که محکم نشود ۳

رفت عمرم همه در پند و نصیحت، غافل
که سگ نفس به تعلیم معلم نشود ۴

یافت سی پاره ز پاشیدن صحبت دل جمع
دل صد پاره ما نیست فراهم نشود ۵

نیست ممکن که به خورشید توانی پیوست
تا دلت آب درین باغ چو شبنم نشود ۶

بوسه زان لب نشود کم به گرفتن صائب
از نگین نقش ز بسیار زدن کم نشود ۷