غزل ۳۶۱۳ - عاشق دلشده هرچند که آواز دهد

عاشق دلشده هرچند که آواز دهد
کوه تمکین تو مشکل که صدا باز دهد ۱

راه در خلوت وصل تو سپندی دارد
که ز خاکستر خود سرمه به آواز دهد ۲

صیدبندی که ازو چشم رهایی دارم
چشم را مشکل اگر رخصت پرواز دهد ۳

عاشق از کاوش آن غمزه نمی اندیشد
کبک ما سینه خود طرح به شهباز دهد ۴

تا بود زنده، کبابش ز دل خود باشد
هرکه را ساغری آن دلبر طناز دهد ۵

تو که از دیدن کف حوصله را می بازی
به تو چون سینه دریا گهر راز دهد؟ ۶

دل مصفا شود از زخم زبان، جا دارد
شمع صد بوسه اگر بر دهن گاز دهد ۷

دهن خویش به دشنام میالا زنهار
کاین زر قلب به هرکس که دهی باز دهد ۸

مطلب از دگران روشنی دل صائب
که دلت را نفس سوخته پرداز دهد ۹