غزل ۳۶۲۸ - کلکم از سیر بدخشان سخن می آید

کلکم از سیر بدخشان سخن می آید
سرخ رو از سر میدان سخن می آید ۱

شور غیرت به نمکدان مسیح افکندن
از شکر خنده پنهان سخن می آید ۲

تیر از جوشن الماس ترازو کردن
از کمین جنبش مژگان سخن می آید ۳

سبزی بخت به طاوس دهد راه آورد
طوطیی کز شکرستان سخن می آید ۴

جوی شیری که سفیدست ازو روی بهشت
از سیه چشمه پستان سخن می آید ۵

همه جا دست بدستش به سر کلک برند
هر متاعی که ز یونان سخن می آید ۶

هر نسیمی که گشاید گره از کار دلی
می توان یافت ز بستان سخن می آید ۷

باطن اهل سخن تیغ به کف استاده است
تا که گستاخ به میدان سخن می آید؟ ۸

چه شکنها که ز سرپنجه ارباب سخن
به سر زلف پریشان سخن می آید ۹

صبر کن بر ستم چرخ دو روزی صائب
نوبت قافیه سنجان سخن می آید ۱۰