غزل ۳۶۲۷ - خانه بر دوش غریبی ز وطن می آید

خانه بر دوش غریبی ز وطن می آید
رو خراشیده عقیقی به یمن می آید ۱

آنچه بر زلف ایاز از دهن تیغ نرفت
از حسودان به سر زلف سخن می آید ۲

حرم عصمت یوسف چه نشاط انگیزست
طفل یکروزه در آنجا به سخن می آید ۳

خاطرش آینه برگ خزان می گردد
هرکه بی باده گلگون به چمن می آید ۴

رخت هستی نگشود از دل ما بند ملال
این گشاد از ید بیضای کفن می آید ۵

صدف از اشک گهر دامن دریا گردد
هر کجا خامه صائب به سخن می آید ۶