غزل ۳۶۳۴ - دعوی عشق ز هر بوالهوسی می آید

دعوی عشق ز هر بوالهوسی می آید
دست بر سر زدن از هر مگسی می آید ۱

اوست غواص که گوهر به آرد، ورنه
سیر این بحر ز هر خار و خسی می آید ۲

از دل خسته من گر خبری می گیری
برسان آینه را تا نفسی می آید ۳

زاهد از صید دل عام نشاطی دارد
عنکبوتی ز شکار مگسی می آید ۴

چه شتاب است که ایام بهاران دارد
که ز هر غنچه صدای جرسی می آید ۵

تند شد بوی دل سوخته مشتاقان
می توان یافت که آتش نفسی می آید ۶

ای سپند از لب خود مهر خموشی بردار
که عجب آتش فریادرسی می آید ۷

چه بود عالم ایجاد، که صحرای جنون
از دل تنگ به چشمم قفسی می آید ۸

صائب این آن غزل حافظ شیراز که گفت
مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید ۹