غزل ۳۶۴۳ - شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردید

شوقم از نامه به وصل تو فزونتر گردید
نامه بر آتش من دامن دیگر گردید ۱

از بهار چمن افروز بود برگ گلی
آنچه از حسن تو در دیده مصور گردید ۲

می شود روزنه اش ناف غزالان ختن
خانه هرکه ازان زلف معطر گردید ۳

خیره از دیدن خورشید قیامت نشود
دیده هرکه ز روی تو منور گردید ۴

عشق روشندل اگر نیست ز اولاد خلیل
از چه آتش گل و ریحان به سمندر گردید؟ ۵

در شب وصل ز محرومی من آگاه است
تشنه هرکس ز لب آب بقا بر گردید ۶

همچو آیینه شدم دیده حیران همه تن
تا مرا دولت دیدار میسر گردید ۷

آن کس از کوردلان است که از خودرایی
نتواند ز غلط کرده خود بر گردید ۸

هست دلچسب تر از قند مکرر صائب
سخن طوطی ما گرچه مکرر گردید ۹