غزل ۳۶۸۵ - ز چهره تو نظرها پرآب می گردد

ز چهره تو نظرها پرآب می گردد
ز آتش تو جگرها کباب می گردد ۱

اگر به لب ز سر شیشه پنبه برداری
ز یک پیاله دو عالم خراب می گردد ۲

ز دیده تو شود خیره، چشم گستاخی
که بر ورق ورق آفتاب می گردد ۳

حدیث تیغ تو هرجا که در میان آید
دهان زخم شهیدان پرآب می گردد ۴

فسرده ای که در اینجا به داغ عشق نسوخت
در آفتاب قیامت کباب می گردد ۵

به روزگار خط انداز کامجویی را
که این دعا دل شب مستجاب می گردد ۶

هلال غبغب جانان لطافتی دارد
که از اشاره انگشت آب می گردد! ۷

مدار چشم اقامت ز برگ عیش جهان
که گل ز گرمرویها گلاب می گردد ۸

ز حسن عاقبت جستجو مشو نومید
که خون سوختگان مشک ناب می گردد ۹

به نور عقل توان جمع ساختن خود را
کتان درست درین ماهتاب می گردد ۱۰

حجاب عشق گرفته است چشم ما صائب
وگرنه دلبر ما بی حجاب می گردد ۱۱