غزل ۳۶۸۶ - حجاب پرده چشم پر آب می گردد

حجاب پرده چشم پر آب می گردد
وگرنه دلبر ما بی نقاب می گردد ۱

همین ز جلوه آن شاخ گل خبر دارم
که اشک در نظر من گلاب می گردد ۲

چه عارض است که از پرتو مشاهده اش
به چشم جوهر آیینه آب می گردد ۳

اگر ز ساغر خورشید ذره سرگرم است
ز باده که سر آفتاب می گردد؟ ۴

امیدوار نباشم چرا به نومیدی؟
سبوی آبله پر از سراب می گردد ۵

ز گریه اختر طالع نمی شود بیدار
نمک به دیده بیدرد خواب می گردد ۶

خزان به خون گلستان عبث کمر بسته است
که خودبخود ورق این کتاب می گردد ۷

به خون قسمت من خاک آنچنان تشنه است
که شیر در قدحم ماهتاب می گردد ۸

ز قرب سوختگان دل نمی توان برداشت
چگونه دود جدا از کباب می گردد؟ ۹

در آن چمن که منم عندلیب آن صائب
گل از نظاره شبنم گلاب می گردد ۱۰