غزل ۳۶۸۴ - ملایمت سپر خصم تندخو گردد

ملایمت سپر خصم تندخو گردد
شراب شیشه شکن عاجز کدو گردد ۱

به جوی رفته دگر بار آب می آید
که خاک باده کشان عاقبت سبو گردد ۲

اگر تو چشم توانی ز هر دو عالم بست
دل سیاه تو آیینه دورو گردد ۳

سیه ز نام به چشم عقیق شد عالم
دگر کسی به چه امید نامجو گردد؟ ۴

به حرف هیچ کس انگشت اعتراض منه
که مستفید شود از تو و عدو گردد ۵

کسی که چاشنی بوسه کرده است ادراک
چسان تسلی ازان لب به گفتگو گردد؟ ۶

ز خامشی چو توان مایه دار شد صائب
چه لازم است کسی خرج گفتگو گردد؟ ۷