غزل ۳۶۹۱ - کجا حریص ملول از گزند می گردد؟

کجا حریص ملول از گزند می گردد؟
که خاک در دهن حرص قند می گردد ۱

ازان نگاه تو چون تیر می خلد در دل
که گرد آن مژه های بلند می گردد ۲

به گرد آتش روی تو خال از شوخی
گمان برند که همچون سپند می گردد ۳

نوای خارج منصور از تهی مغزی است
صدا ز کاسه خالی بلند می گردد ۴

اثر در آن دل سنگین نمی کند صائب
به سنگ ناخن من گرچه بند می گردد ۵