غزل ۳۶۹۹ - زمانه ساز به رنگ زمانه می گردد

زمانه ساز به رنگ زمانه می گردد
پرشکسته خس آشیانه می گردد ۱

ز آه خویش بر آن تندخوی می لرزم
که تیر راست به گرد نشانه می گردد ۲

بس است چین جبینی برای رفتن من
که این سمند به یک تازیانه می گردد ۳

تمام خواب غرورست خواجه، زین غافل
که یک دو هفته دیگر فسانه می گردد ۴

به خارزار تعلق مبند دل زنهار
که بیضه سنگ درین آشیانه می گردد ۵

به صدر مجلس اگر راه من فتد صائب
ز خاکساری من آستانه می گردد ۶