غزل ۳۷۱۸ - جواب نامه ما را صبا نمی آرد

جواب نامه ما را صبا نمی آرد
به چشم، کاغذی از توتیا نمی آرد ۱

زمانه ای است که باد بهار با آن لطف
به سبزه مژده نشو و نما نمی آرد ۲

نسیم برق عنان را چه پیش آمده است؟
که رو به کلبه احزان ما نمی آرد ۳

به پرسشی نکند یاد، تلخکامان را
لب تو حق نمک را بجا نمی آرد ۴

ازان سبب دل سوزن همیشه سوراخ است
که تاب دوری آهن ربا نمی آرد ۵

چرا نسیم سر زلف در دل شبها
مرا به خاطر آن بیوفا نمی آرد؟ ۶

جواب نامه جانسوز شکوه ناکان را
به دست برق بده گر صبا نمی آرد ۷

به ترک فقر، کلاه کسی سزاوارست
که سر فرود به بال هما نمی آرد ۸

مجو ز سینه اغیار داغ غم صائب
زمین شور گل مدعا نمی آرد ۹