غزل ۳۷۴۳ - خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد
به روزنامه هستی نظاره ای دارد ۱

نظر به جلوه مستانه که افکنده است؟
که روزگار دماغ گذاره ای دارد ۲

ز دستگیری غمخوارگان فریب مخور
که بحر عشق غم بیکناره ای دارد ۳

اگر ز برگ خزان دیده می رود زردی
شکسته رنگی ما نیز چاره ای دارد ۴

منم که پاک بود با فلک حساب مرا
وگرنه هرکه تو بینی ستاره ای دارد ۵

ز داغ من دل اهل حساب پرخون است
وگرنه ریگ بیابان شماره ای دارد ۶

منم که نیست پناهی درین محیط مرا
وگرنه در ز صدف گاهواره ای دارد ۷

اگر به خاک فتد حسن، آسمان سیرست
گل پیاده غرور سواره ای دارد ۸

اشاره فهم نمانده است ورنه هر سر خار
به سوی عالم وحدت اشاره ای دارد ۹

سخن به خوش نمکی شور در جهان فکند
به قدر اگر نمک استعاره ای دارد ۱۰

کسی ز جیب گهر سر برآورد صائب
که رشته نفس پاره پاره ای دارد ۱۱